Բիբլիական Արարատն իր վեհությամբ այսօր դարձյալ ապացուցեց, որ աշխարհի ցանկացած երկրում ապրող հայն առանց այդ սուրբ վայրի հայ լինել չի կարող. ՖՈՏՈՌԵՊՈՐՏԱԺ, ՏԵՍԱՆՅՈւԹ

Այսօր՝ հունիսի 29-ին, Հայաստանի տարբեր հատվածներից բիբլիական Արարատը իր վեհությամբ գերել էր շատերին, այդ թվում՝ զբոսաշրջիկներին։

Ինչպես հայտնում է ֆոտոլրագրող Գագիկ Շամշյանը, Երևան-Երասխ ավտոճանապարհի տարբեր հատվածներում քաղաքացիները իջնում էին մեքենաներից և նկարում էին Մասիսն ու Սիսը, ու նույնիսկ սելֆի էին անում։

Այսօր, տեսնելով Հայոց Արարատը, մտովի վերհիշում ես հայ մեծ գրողների կողմից Մասիսին ձոնված հազարավոր բանաստեղծություններ, այդ թվում՝ մեծն Շիրազի բանաստեղծությունը։

Մի հայրենադարձ պատանու

Մեսրոպ Մաշտոցն ասաց՝ որդիս,
Էլ ինչո՞վ ես հույսը բերդիս.
Էլ հայրենիք ինչո՞ւ եկար,
Թե պիտ խոսես օտար լեզվով,
Խմես հայոց գինին նեկտար՝
Կենաց կանչես օտար լեզվով,
Քաղես հայոց վարդերն ու հեզ՝
Աղջիկ կանչես օտար լեզվով։
Իրավ, քանի լեզու գիտես,
Այնքան մարդ ես, իրավն ասին,
Բայց որ քո հայ լեզուն չունես,
Էլ ի՞նչ հույս ես քո Մասիսին,
Որ թողել ես քո մայրենին՝
Հարամ է քեզ հայոց գինին,
Հարամ է քեզ աղջիկն հայոց,
Հայոց սիրտը՝ Մասիսն հայոց։
Մայր հայրենին էլ ի՞նչ սրտով
Քո ոտքերն էլ գրկե վարդով...
...Ա՜խ, չէ, Մասիսը հալալ է քեզ,
Հայոց վշտում դու մեղք չունես,
Հալալ է քեզ հողն հայրենի,
Թող քեզ ջուրն էլ դառնա գինի։
Քանզի հայոց վայ սփյուռքում
Պանդխտությունն է դեռ պոկում
Հայ բերանից հայոց լեզուն,
Օտարն հայոց մահն է ուզում,
Բայց նա հայ է, ով հովազի
Արնախում երախումն էլ
Իր մայրենի լեզվով խոսի,
Մոր կաթի հետ ծծած լեզվով,
Որ հայ գետը ծով ծնի, ծով,
Ժխորում էլ Բաբելոնի —
Խոսի լեզվով իր մայրենի,
Հայոց լեզվով, որ միշտ ջահել,
Մեզ բյուր դարեր հայ է պահել։

Լուսանկարները և տեսանյութը՝ Գագիկ Շամշյանի